Sinds een paar dagen ben ik weer terug uit Uganda. Zoals in een van mijn eerdere nieuwsberichten te lezen, ben ik hier op pad geweest met 4 andere meubelmakers als Vliegende Meubelmaker.

Voorafgaand aan het project hadden we het één en ander aan informatie ontvangen: we zouden aan de slag gaan in Nsanvu, een dorpje zonder elektriciteit waar “mama Lydia” een basisschool, een gezondheidskliniek en een vakopleiding meubelmaken had opgezet. Bovendien hadden we wat foto’s van het dorp, de school, de leraar meubelmaken met wat leerlingen, enz ontvangen. Het voornaamste doel van ons bezoek zou zijn om het huidige niveau van de opleiding iets op te krikken.

Na een warm welkom in het dorp startten wij op maandagochtend in de werkplaats. Al snel bleek dat er geen leraar en geen gereedschap was (alleen het gedoneerde gereedschap dat wij hadden meegebracht), maar slechts een door de termieten aangevroten werkbank. Waar wij van tevoren hadden afgesproken een selectie van 5 tot 10 leerlingen de kneepjes van het vak bij te brengen, stond er een groep van 21 enthousiaste kinderen klaar. Meer dan de helft van deze kinderen had geen schoenen, maar al snel stond wel iedereen blij met een beitel of een zaag te zwaaien en was het een behoorlijke chaos. Na dag 1 hebben we dus alsnog een selectie gemaakt van de 12 kinderen die ons de eerste dag het meest waren opgevallen.

Aangezien het merendeel van deze kinderen totaal geen ervaring had, hebben we de verwachtingen (van onszelf, maar ook van Lydia) flink moeten bijstellen. Waar wij alle vijf graag meubels van hoge kwaliteit af wilden leveren, is dat natuurlijk niet makkelijk met kinderen zonder enige ervaring. De eerste week was voor mij dan ook wel een lastige tweestrijd tussen aan de slag met relatief moeilijke en grote projecten om de werkplaats werkbaar te maken en inleveren op kwaliteit, of bij het begin beginnen in de wetenschap dat je dan niet toe zal komen aan de zo hard nodige werkbanken, gereedschapskast en het schoolmeubilair. Bovendien: waar moet je iets op maken zonder fatsoenlijke werkbank? We zijn dus gestart met het werkbaar maken van de werkplaats.

Gelukkig waren de kinderen ontzettend enthousiast en werkten ze ongelofelijk hard: een plank van 3 meter schulpen (in de lengte doorzagen) draaiden zij hun hand niet voor om. Zo werd in de loop van week 2 duidelijk dat de kast en de twee werkbanken wel af zouden komen. Dit betekende dat we ook aan de slag konden met de bankjes voor de kleuterklas, zodat elk kind daar ook een plekje zou krijgen om te zitten. Bovendien zijn er nog wat restauratieprojecten volbracht.

Het is een prachtig project geweest in een heel mooi en vruchtbaar land met vier fantastische projectgenoten, een inspirerende mama Lydia met een mooie toekomstvisie en twaalf enorm hard werkende en enthousiaste kinderen. De heersende armoede was af en toe heftig: veel kinderen hebben geen schoenen, leggen dagelijks enorme afstanden te voet af en sommige gezinnen kunnen omgerekend geen 20 euro per jaar betalen om hun kind naar school te laten gaan. Gelukkig laat Lydia deze kinderen allemaal toe en als ze het geld niet hebben, kunnen ze betalen met wat brandhout, cassave, of mais van het land.

Ik ben enorm trots op wat we hebben bereikt in 3 weken en ik hoop van harte dat onze vliegende start een mooi vervolg krijgt!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

3 thoughts on “ Een vliegende start voor de opleiding meubelmaken in Nsanvu, Uganda ”

  1. Dag Janice,
    Heel erg leuk om te lezen wat je daar hebt meegemaakt en hoe je met de problemen bent omgegaan. Ik hoop wel dat mevrouw Lydia een goedgevuld EHBO-doosje in haar keukenkast heeft staan. Met al dat vlijmscherpe spul moet je het niet vreemd vinden dat af en toe een leerling zich bij haar gaat melden met een behoorlijke jaap in zijn hand of voet. Respect trouwens voor die knul op de foto die een dikke plank staat te ‘sculpen’. Ik moet er niet aan denken zonder lintzaag of, als het niet anders kan, een decoupeerzaag. En nog behoorlijk recht ook.
    Deze reis vergeet je nooit meer en als in jouw werkplaats een keertje de elektriciteit uitvalt dan weet je het: het kan natuurlijk ook gewoon met de hand…….

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s